Toekomst van vermogensbeheerders wordt volgens PwC gekleurd door fiscale druk en regulering

Net voor de G8-top publiceert PwC een artikel over de toekomst van de vermogensbeheersector

De laatste publicatie van PwC in de reeks “The Day After Tomorrow’’ handelt over de toekomst van de vermogensbeheersector en beklemtoont daarbij de ingrijpende en blijvende gevolgen van de financiële crisis. Het rapport biedt een kijk op de belangrijkste nieuwe aspecten waarvan de toekomst van de sector zal afhangen, waaronder: effectief omgaan met de druk waaronder het huidige bedrijfsmodel komt te staan; de reactie van institutionele beleggers in de post-crisissituatie; fiscale druk in een vijandigere omgeving; samenwerking tussen de G8- en G20-landen; de verwachte stortvloed van financiële regulering; en de delicate kwestie van vergoeding.

De alternatieve beleggingssector zal in het midden van deze storm terechtkomen. Naast de huidige toename aan regulering en de verstrenging van de belastingcontrole als gevolg van de bereidwilligheid van de G8-G20 om het systeem van shadow banking op te heffen, zal de sector ervoor moeten zorgen dat zijn waardevoorstel transparanter, verdedigbaar en correct geprijsd wordt.

Het rapport schetst hoe bedrijfsmodellen het hard te verduren kregen door de combinatie van scherp dalende markten en de uitstap van beleggers waardoor de beheerde activa met 30-40% daalden. Een lange periode van marktvolatiliteit, die op korte termijn waarschijnlijk op hetzelfde niveau zal blijven, is een van de hoofdredenen die bedrijven kan motiveren nieuwe bedrijfsmodellen te zoeken die opgewassen zijn tegen de moeilijke en minder voorspelbare marktvoorwaarden. Ook de verminderde inkomsten en de voortdurende strijd van financiële actoren om hun kosten, vooral die van vergoedingen, te kunnen dekken, zullen instellingen, voornamelijk banken, verplichten te bekijken of vermogensbeheer nog steeds tot hun kernactiviteiten kan blijven behoren.

De nieuwe bedrijfsmodellen zullen de beleggers meer in het centrum moeten plaatsen. Zowel eindbeleggers als institutionele beleggers hebben hun vertrouwen in de sector verloren en gezien de omvang van de crisis en de financiële gevolgen ervan zal de sector drastische inspanningen moet overwegen in plaats van op het korte geheugen van beleggers af te gaan. Zo niet komt er misschien nog meer, wellicht omslachtige, regulering, die de financiële innovaties mogelijk niet zal kunnen bijbenen.

Nieuwe vergoedingssystemen, zoals vaste kosten voor dienstverlening, die de band tussen beheerde activa en vergoedingen verbreken, zouden een optie kunnen vormen die niet alleen stabieler is op lange termijn, maar ook impliceert dat de kosten onafhankelijk zijn van de markt.

Josy Steenwinckel, Financial Services Leader, PricewaterhouseCoopers België, verklaart:

“Bedrijven zijn helemaal overgeschakeld op de overlevingsmodus en blijven naar manieren zoeken om de kosten op korte termijn te verminderen om zo hun rentabiliteit te behouden of verliezen te beperken. Ze ondervinden de behoefte stil te staan bij wat een degelijke kostenbeheersing inhoudt. Zijn de kostenbesparende maatregelen toereikend en doelgericht, vooral op het vlak van compliance en verslaggeving, om de nieuwe regulering het hoofd te bieden?”

“Bedrijven kunnen als reactie op de marktvolatiliteit op zoek gaan naar nieuwe vergoedingssystemen die een meer voorspelbare inkomstenstroom garanderen en personeelskosten willen verlagen. Het is niet allemaal kommer en kwel; banken willen hun kapitaal verhogen door vermogensbeheerfirma’s af te stoten en creëren zo voordelige mogelijkheden voor onafhankelijke vermogensbeheerders en verzekeringsmaatschappijen, die hun eigen activabasis zullen kunnen uitbreiden en hun gamma verbreden. De bedrijven die ook in sleutelsectoren als compliance, risk management en verslaggeving kunnen investeren, zullen daar onmiddellijk de vruchten van kunnen plukken eens de regulering goed en wel van kracht is.”

Vermogensbeheerfirma’s zullen ook te kampen krijgen met een hogere belastingdruk, nu regeringen meer fiscale maatregelen treffen om de enorme staatsschuld die ze tijdens de laatste 18 maanden hebben opgebouwd te kunnen aflossen. Vermogensbeheerders zullen moeten bezien hoe zij zichzelf kunnen positioneren in deze nieuwe omgeving en hun bedrijf kunnen beschermen tegen mogelijk meedogenloze belastingstelsels.

Olivier Hermand, Financial Services Tax Partner, PricewaterhouseCoopers België, legt uit:

“De fiscale druk zal zich laten voelen door de nauwgezette toepassing van belastingmaatregelen, de snellere dichting van hiaten en een vijandigere omgeving. Vermogensbeheerders zullen niet anders kunnen dan hun positie te herzien en zichzelf te beschermen tegen de bovenmatige belastingdruk. Daar komt nog bij dat het belastingstelsel het moeilijker zal maken voor vermogende beleggers en hun adviseurs om door de mazen van het net te glippen en dat de aandacht opnieuw toegespitst zal worden op privacywetten en belastingontduiking.”

“Ik ga ervan uit dat vermogensbeheerders zich gaan afvragen of ze wel over de procedures en expertise beschikken om alle nieuwe wettelijke bepalingen en regelingen te kunnen opvolgen en toepassen.”

Er zouden ook problemen kunnen opduiken voor hedgefondsen met illiquide strategieën die vergoedingen uit ongerealiseerde winst kunnen halen. De markt zou druk kunnen uitoefenen om naar een kostenmodel zoals dat van private equity over te stappen, waarbij enkel vergoedingen op basis van gerealiseerde winst uitgekeerd kunnen worden. Hoewel het rapport de probleemgebieden blootlegt, blijven er mogelijkheden bestaan voor vermogensbeheerders die de gevaren in hun voordeel kunnen keren.

Emmanuèle Attout, Partner Investment Management, PricewaterhouseCoopers België, licht toe:

“Transparantie zorgt voor aanhoudende motivatie bij zowel de vermogensbeheerders als de beleggers. Institutionele beleggers zullen hun due diligence blijven opdrijven en vermogensbeheerders zullen moeten leren het risico en het (potentieel) rendement duidelijker toe te lichten aan beleggers. Dit betekent dat beheerders hun eigen strategieën volledig onder controle moeten hebben en daarbij in het bijzonder aandacht dienen te besteden aan liquiditeits- en tegenpartijrisico’s.”

Ten laatste, maar daarom niet minder belangrijk: Azië zal de geografische locatie bij uitstek worden voor de grote vermogensbeheerders. De regio is gespaard gebleven van de financiële crisis en heeft wel gevolgen ondervonden van de wereldwijde economische vertraging maar zal zich als eerste herstellen en dus interessante mogelijkheden bieden. De vermogensbeheerders in dit deel van de wereld die in de uitbreiding van hun activiteiten kunnen blijven investeren, zullen een aanzienlijk concurrentievoordeel genieten.